Kia Niro

de crossover die het gaat maken

Kia heeft met de Niro een schot in de roos gemaakt. Een crossover tussen een hybride en een SUV, tussen een comfortabele personenwagen en een break. Maar vooral: een ruime crossover die goede rij-eigenschappen koppelt aan extreme zuinigheid. Zelfs onder lichte tijdsdruk van ons logies in het achterland van Barcelona door de stad naar de luchthaven rijdend, noteerden we een gemiddeld verbruik van 3,8 l/100 km. Exact het opgegeven gemiddeld verbruik...

Er verliefd op worden als je hem zo ziet staan, is wellicht niet iedereen gegeven. Mij spreekt de verhoogde breakvorm wel aan, maar ik hou dan ook van uitersten: laag en sportief enerzijds, of een hogere SUV-vorm anderzijds. Kwestie van je ofwel jeugdig en sportief te voelen in de ene, of verstandig en comfortabel in de andere. De Niro roept vooral dat laatste gevoel op, maar dan toch gekoppeld aan een zekere mate van elegantie die ik niet in iedere SUV of zeker niet in iedere hybride terugvind.

Het interieur is ruim en goed afgewerkt, maar sober met accenten in hoogglanzende kunststof om het geheel op te vrolijken, die in verschillende kleuren beschikbaar zijn. Maar vooral de ruimte is indrukwekkend groot, met ook achteraan voldoende beenruimte om zelfs heel langbenige passagiers in het grootste comfort te vervoeren. Daarachter nog een moduleerbare koffer, die in zijn basisvorm en onder het bagagescherm een meer dan behoorlijke inhoud van 335 liter heeft.

 

Hybride met èchte automaat

Wat me totnogtoe aan eerdere hybrides stoorde, was het gebruik van een CVT versnellingsbak. Continu Variabele Transmissie was, toen het zestig jaar geleden in de eerste Daffodil op de markt kwam, geniaal in zijn eenvoud en een doeltreffend en voordelig alternatief op de toenmalige automatische transmissies. CVT werd in de jongste decennia met elektronische ingrepen verbeterd, maar heeft me nooit kunnen bekoren. Ik word zelfs nerveus van het geluid ervan. Gelukkig zijn er intussen voldoende alternatieven, zijn èchte automatische transmissies tegenwoordig al met zeven, acht tot zelfs negen verhoudingen uitgerust, en zijn er de jongste jaren ook de zelfschakelende versnellingsbakken met dubbele koppeling bijgekomen (DCT), die amper van een automaat te onderscheiden zijn en waarvan de productiekost blijkbaar niet hoger is dan die van een actuele CVT. De Niro is met zulke DCT-transmissie gezegend. En die brengt het gecombineerd vermogen/koppel van de direct ingespoten benzinemotor en de ondersteunende elektromotor vlekkeloos over naar de wielen, weliswaar zonder daarbij uitgesproken sportiviteit te betrachten.

Op basis van de weggesteldheid en GPS-gegevens weet de Niro of hij bergop- of afwaarts rijdt, en past zijn energiebehoefte daaraan aan. De versies met 16" of 18" wielen hebben een verschillende ophangingskarakteristiek, waardoor het niet aangeraden is om de velgmaat achteraf te wijzigen. - LDR

LDR